rezerwat przyrody Puszcza Śnieżnej Białki
Puszcza Śnieżnej Białki – Góry Bialskie

Puszcza Śnieżnej Białki – Góry Bialskie

Udostępnij:

Gęsty las porasta zbocza gór. Wysokie świerki niemal przysłaniają niebo, a pnie wiekowych jaworów przyozdobione są kępami mchów i porostów. Tak wygląda fragment Puszczy Sudeckiej, pierwotnego lasu, który rozpościerał się na terenach tych gór jeszcze dwa stulecia wcześniej. Dziś naturalny drzewostan zachował się jedynie w kilku miejscach. Jednym z nich jest Puszcza Śnieżnej Białki, położona w sercu Gór Bialskich, jednego z najdzikszych regionów Sudetów.

Góry Bialskie

Porównywane często do Bieszczad, Góry Bialskie nie cieszą się wielką popularnością wśród turystów. Położone w pobliżu Masywu Śnieżnika, tuż przy granicy z Czechami, przez naszych południowych sąsiadów zaliczane są w poczet Rychlebów (Gór Złotych). Choć dokładne ustalenie granicy pomiędzy tymi pasmami jest problematyczne, uważa się, że Góry Bialskie rozciągają się od przełęczy Płoszczyna po Stronie Śląskie na północy i okolice wsi Bielice na wschodzie. Doliny rzek Białej i Morawki dzielą pasmo na część północną i południową, przy czym grzbiet części południowej przebiega wzdłuż polsko-czeskiej granicy.  Sercem Gór Bialskich jest niewielka miejscowość …

Bielice

W dolinie rzeki Białej Lądeckiej znajdziemy najdalej na wschód wysuniętą miejscowość Ziemi Kłodzkiej- Bielice. Wieś położona jest w malowniczych okolicznościach przyrody, w dolinie rzeki Białej Lądeckiej. Otaczają ją zielone zbocza gór i gęste lasy. Historia miejscowości sięga roku 1606. Choć jej początki wiążą się z rolnictwem, z czasem główną gałąź gospodarki Bielic stało się pozyskiwanie drewna. Na początku XX wieku we wsi funkcjonowało aż pięć tartaków. 

Dziś niewielka osada wyludnia się. Według spisu ludności z 2011 roku Bielice zamieszkuje już tylko 61 osób. Mieszkańcy, którzy pozostali we wsi w dużej mierze przestawili się na działalność turystyczną. W Bielicach znajduje się kilka gospodarstw agroturystycznych i pensjonat „Chata Cyborga”. Ponadto zaraz za wsią, tuż przy szlaku, rozciąga się zielona łąka przeznaczona na pole namiotowe. Wszystko to sprawia, że Bielice stanowią doskonałą bazę wypadową w okoliczne góry. Jedyny problem może sprawić dojazd na miejsce. Jeśli nie posiadacie własnego środka transportu, jedyną możliwością dotarcia do wioski będzie piesza wędrówka, np. ze Stronia Śląskiego.

Górskie szlaki

W Belicach rozpoczynają się szlaki, którymi dotrzeć można we wszystkie ważniejsze miejsca regionu, m. in. na Czernicę (1083m n.p.m.), Rudawiec (1106 m n.p.m.- najwyższy szczyt Gór Bialskich) oraz czeski Smrk, najwyższy szczyt Rychlebów (1125 m n.p.m.). Ponadto wzdłuż rzeki Białej Lądeckiej prowadzą też ścieżki rowerowe. 

Wędrując po tutejszych szlakach nie napotkacie tłumów. Trochę turystów kręci się w pobliżu Bielic, jednak im dalej od wioski tym bardziej szlaki pustoszeją. Góry Bialskie są ciągle mało znane, a położenie na uboczu, daleko od szlaków komunikacyjnych wcale nie sprzyja ekspansji turystyki w te regiony. Na górskich ścieżkach wciąż króluje śpiew ptaków a gęste lasy pozwalają odpocząć od zgiełku miasta. Nic dziwnego, że ten odludny region Sudetów zyskał sobie miano Dolnośląskich Bieszczad.

Las Jaworowy i Puszcza Śnieżnej Białki

Kierując się zielonym szlakiem w stronę Rudawca, dotrzemy do stromego przewyższenia. Wspinając się na wysokie zbocze dotrzemy na obszar puszczy jaworowej. Znajduje się tu rozdroże. Kawałek w lewo znajdziemy drewnianą chatkę, zadaszone schronienie, w którym można spędzić noc. Natomiast kierując się na wprost wejdziemy na obszar rezerwatu Puszcza Śnieżnej Białki. Jest to najciekawszy pod względem przyrodniczym fragment Gór Bialskich.

Historia rezerwatu

Zajmujący obszar ponad 124 ha rezerwat Puszcza Śnieżnej Białki został utworzony dopiero w 1963 roku. Wcześniej, w roku 1937 władze niemieckie objęły ochroną dwudziestohektarowy fragment Puszczy Jaworowej na zboczu Iwinki. Fakt, że pierwotny las zdołał dotrwać do czasów współczesnych zawdzięczamy działaniom Marianny Orańskiej. Niderlandzka Księżna w XIX wieku posiadała swoje majątki na terenie Ziemi Kłodzkiej. Jej działanie doprowadziły do znacznego rozwoju regionu: wsławiła się m. in. budową drogi z Ząbkowic Śląskich do przełęczy Płoszczyna oraz założeniem działającej do dziś huty szkła w Stroniu Śląskim. Dzikie obszary puszczy urzekły Mariannę na tyle, iż zwykła określać ją mianem raju, a prowadzona przez nią planowa gospodarka leśna zdołała zachować unikalność miejscowych drzewostanów do dnia dzisiejszego.

Dzikie ostępy puszczy

Puszcza rozpościera się na wschodnich zboczach góry Iwinki, na wysokości 980 – 1086 m n.p.m. Krajobraz tej części Gór Bialskich charakterystyczny jest dla drzewostanów regla dolnego. Zapuszczając się na obszar rezerwatu wchodzimy w gęsty las. Pierwotnie dominujące strzeliste świerki zaczynają powoli ustępować rozłożystym jaworom i bukom. Niektóre z rosnących tutaj drzew mają ponad sto pięćdziesiąt lat. Kora jaworów często odpada grubymi płatami, wskazując na ich podeszły wiek.  Drzewa porastają gęste kępy mchu, którym mogą towarzyszyć kosmate porosty.

Naturalny charakter lasu podkreślają leżące tu i ówdzie poprzewracane pnie, butwiejące pośród gęstej roślinności. Stają się one domem dla licznych gatunków grzybów, ich różnorodność przyprawić może o zawrót głowy. Na pojedynczym pniu często spotkać można nawet kilka gatunków naraz. Bogate drzewostany dają schronienie licznym gatunkom ptaków, na obszarze puszczy spotkać można tak rzadkie gatunki jak cietrzew czy głuszec, a w wodach górskich strumieni można natknąć się na pluszcza- jest to jedyny ptak śpiewający, który potrafi pływać i nurkować. 

Unikalne walory przyrodnicze Gór Bialskich i Puszczy Śnieżnej Białki sprawiają, że warto odwiedzić ten urokliwy wycinek polskich Sudetów.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *