Przewodnik Po Parku Narodowym Lahemaa

Położony na wschód od Tallina Lahemaa, to największy Park Narodowy w Estonii i jeden z największych w Europie. Zajmuje powierzchnię ponad 725 km², z czego ponad 250 km² stanowi morze. W tej pięknej i pełnej dzikiej przyrody krainie stykają się dwa żywioły: ziemia i woda, a liczne szlaki trekkingowe zabiorą Was w głąb dziewiczych lasów.

W krainie zatok

Lahemaa jest nie tylko największym, ale też najstarszym Parkiem Narodowym na terenie Estonii. Założono go 1 czerwca 1971 roku w celu ochrony tutejszych unikalnych ekosystemów. Nazwę Lahemaa tłumaczyć można jako Kraina Zatok i nawiązuje ona do ukształtowania tutejszego wybrzeża. Linia brzegowa wije się tutaj wzdłuż czterech dużych półwyspów: Juminda, Pärispea, Käsmu oraz Vergi, pomiędzy które wdzierają się wody zatok: Kolga, Hara, Eru oraz Käsmu. Podróżując przez Park Lahemaa, koniecznie trzeba zobaczyć wybrzeże. Intensywnie niebieskie wody Bałtyku są tutaj bardzo spokojne, a niesamowity krajobraz wypełniają porozrzucane tu i ówdzie ogromne głazy narzutowe. W czasie ostatniego zlodowacenia, około 12 tys. lat temu lodowiec przywlekł ogromne kamienie aż ze Skandynawii i porozrzucał po miejscowym wybrzeżu. Niektóre głazy są naprawdę gigantyczne.

Estońska architektura

Większa część wybrzeża jest kamienista, a niewielkie przestrzenie wypełnione piaskiem przyciągają grupki plażowiczów. Niestraszna im jest zimna woda, która nawet o tej porze roku (pierwsza połowa czerwca) wcale nie zachęca nas do kąpieli. Morze przez stulecia stanowiło nieodłączny element życia mieszkańców tutejszych zatok, a podróżując wzdłuż wybrzeża raz po raz mamy okazję podziwiać rybackie wioski z ich charakterystyczną drewnianą architekturą. Czasem trzeba się dobrze przyglądać, bo tradycyjne domostwa często schowane są w gąszczu drzew.

Estońskie budownictwo odbiega mocno od tego, do czego przyzwyczaiła nas nasza polska rzeczywistość. Tutaj trudno o zwartą zabudowę, a niewielkie wioski stoją w rozproszeniu, a każde gospodarstwo oddalone jest od sąsiadów o kilkadziesiąt, czasem nawet kilkaset metrów. Czasem o obecności domostwa świadczą jedynie kolorowe (nieraz wymyślnie zdobione) skrzynki na listy stojące obok ścieżki prowadzącej w głąb lasu. Pośród drewnianych chatek wyróżniają się posiadłości ziemskie i pozostałości osiemnastowiecznych pałaców, niegdyś przynależnych możnym rodom niemieckim, które swego czasu panowały w regionie. Dziś część z nich popadła w ruinę, a pozostałe zapraszają turystów na wycieczkę po pięknych, ozdobnych ogrodach.

Królestwo łosia

Gęste lasy iglaste stanowią drugie oblicze Parku Narodowego Lahemaa. Zapuszczając się w głąb leśnych ścieżek, możemy podziwiać piękno tutejszej natury i odpocząć od codziennego zgiełku miast. Tutejsze lasy są niezwykle malownicze i zamieszkuje je wiele dzikich zwierząt. Wieczorem łatwo natknąć się na łosie nieśpiesznie przekraczające szosy. Przy drogach stoi cała masa znaków, ostrzegających przed tymi majestatycznymi zwierzętami. Kwintesencją estońskich lasów są liczne bagna i torfowiska. Kilka z nich podziwiać można także na terenie Parku Lahemaa, a specjalnie przygotowane drewniane kładki pozwalają na bezpieczny spacer powyżej poziomu grzęzawiska.


Atrakcje turystyczne w Parku Lahemaa

Park Narodowy Lahemaa powinien być obowiązkowym punktem w trakcie wycieczki po Estonii. Wstęp do parku jest całkowicie darmowy, a w Centrum Informacji Turystycznej w Palmse (czynne 10: 00 – 17:00) dostaniecie mapę regionu Laane Viru. Za niewielką opłatą (10 centów) kupicie też szczegółowe mapki konkretnych szlaków turystycznych. Park najlepiej zwiedzać na przełomie czerwca i lipca, kiedy jest już ciepło, ale największe atrakcje- torfowiska- nie zdążyły jeszcze zbyt mocno przeschnąć.


Uwaga!
Jeśli planujecie dłuższy pobyt w Parku Lahemaa, koniecznie pomyślcie o zaopatrzeniu. W tej części Estonii sklepów jest stosunkowo mało i nie znajdziecie ich w każdej miejscowości.

Jak dojechać?

Park Narodowy Lahemaa położony jest około 65 km na wschód od Tallina. Samochodem dotrzecie na miejsce, kierując się drogą nr. 1 (zobacz wskazówki dojazdu). Jeśli zamierzacie dotrzeć tu na rowerze z Tallina, polecam kierować się równoległą trasą, która pozwoli uniknąć ruchu drogowego.

Co robić w Parku Lahemaa?

Lahemaa zachwyca swoim zróżnicowaniem i śmiało mogę powiedzieć, że każdy znajdzie tu coś dla siebie. Wzdłuż usianego ogromnymi głazami wybrzeża podziwiać można malownicze wioski rybackie, a gdzieniegdzie natkniecie się na zapomniany wrak statku. Na miłośników pieszych wędrówek czekają liczne szlaki trekkingowe. Z kolei pasjonaci historii i architektury mogą zadowolić się zwiedzaniem historycznych pałaców i posiadłości.

Szlaki trekkingowe

Na terenie parku wyznaczono szereg szlaków turystycznych. Odwiedzając Park Narodowy Lahemaa, koniecznie trzeba wybrać się na wycieczkę przez torfowiska, a w szczególnie ciekawych miejscach RMK przygotowało specjalne ścieżki edukacyjne. Znajdziecie przy nich tablice informacyjne, które pozwolą poszerzyć Waszą wiedzę. W Parku Lahemaa możecie odwiedzić następujące szlaki trekkingowe i ścieżki edukacyjne:

  • Szlak Majakivi–Pikanõmme,
  • Ścieżka przyrodnicza,
  • Torfowisko Viru (Viru raba õpperada),
  • Ścieżka przyrodniczo- kulturowa wokół Käsmu (Käsmu loodus- ja kultuurilooline rada),
  • Szlak Oandu–Võsu,
  • Szlak Võsu–Nõmmeveski,
  • Szlak Nõmmeveski–Liiapeksi,
  • Ścieżka bobrów (Koprarada),
  • Stary Las Koło Oandu,
  • Ścieżka przyrodniczo- kulturowa Altja,
  • Tsitre Trail of Trees.

Więcej informacji na temat ścieżek trekkingowych znajdziecie w Poście: Szlaki Turystyczne w Parku Lahemaa

Rowerem przez Park Lahemaa

Mimo że na terenie parku znajduje się oficjalnie tylko jeden szlak rowerowy (Käsmu jalgrattarada), to spokojnie możecie rozważyć zwiedzanie go na dwóch kołach. Drogi są bardzo spokojne, a do tego pokryte bardzo dobrej jakości asfaltem. Większość leśnych ścieżek również można pokonać przeciętnym rowerem trekkingowych. Pamiętajcie też, że na kładki przy torfowiskach nie wejdziecie z rowerem. Będziecie musieli zostawić wehikuł przy wejściu na kładkę.

Noclegi pod namiotem

Estonia jest jednym z krajów, w których obowiązuje tzw. prawo freedom to roam, które zakłada m. in., że każdy ma prawo rozbić obóz w dowolnym miejscu, jeśli tylko nie przeszkadza w ten sposób właścicielowi terenu. Jednak w Parkach narodowych obowiązują nieco inne zasady i tutaj namiot rozbić można wyłącznie na wyznaczonym terenie. Na szczęście na terenie Parku Lahemaa RMK przygotowało szereg dobrze wyposażonych campingów, z których skorzystać można całkowicie za darmo (jedynym warunkiem jest pozostawienie po sobie porządku).

Lista darmowych pól namiotowych na terenie Parku Narodowego Lahemaa:

  • Camping RMK Juminda,
  • Camping RMK Kalmeoja,
  • Camping RMK Nõmmeveski,
  • Camping RMK Oandu,
  • Camping RMK Purekkari,
  • Camping RMK Tsitre,
  • Camping RMK Võsu,

Szczegółowe informacje na temat campingów RMK na terenie parku, znajdziecie w poście: Noclegi w Parku Lahemaa.



Co warto zobaczyć? interaktywna mapa

W dalszej części tekstu zabiorę Was w podróż po Parku Narodowym Lahemaa, opisując kolejne regiony i atrakcje, które tam na Was czekają. Wszystkie ciekawe miejsca i atrakcje turystyczne zaznaczone zostały na poniższej mapie.

Przy każdej pozycji znajdziecie też skrócony opis i najważniejsze informacje. Przygotowałem również dla Was plik .kmz, zawierający wszystkie punkty z mapy Parku Lahemaa (kliknij aby pobrać plik z mapą). Możecie załadować go do mapy GPS, np. w aplikacji Locus Maps na smartfonie.


Zatoka Tsitre

Osłonięta przed wschodnim wiatrem przez Półwysep Juminda, Zatoka Tsitre wcina się głęboko w ląd. Jej spokojne wody przyciągały osadników od najdawniejszych czasach. Najstarsze ślady aktywności ludzkiej w tym rejonie pochodzą z XII/XIII wieku p.n.e., o czym świadczą pozostałości naczyń ceramicznych. Kolejna fala osadników pojawiła się tu około V/VI wieku n.e. Ówcześni mieszkańcy pozostawili po sobie już nie tylko naczynia ceramiczne, ale także fragmenty żelaza. Tsitre znajduje się daleko od ziem nadających się do intensywnej uprawy, toteż by przetrwać, mieszkańcy zatoki musieli polegać przede wszystkim na aktywnościach związanych z rybołówstwem i zbieraniem owoców morza.

Na terenie zatoki znajduje się Camping RMK Tsitre, przebiega tędy także ścieżka edukacyjna Tsitre trail of trees, a jeśli chcecie podziwiać miejscową panoramę, możecie wspiąć się na wieżę widokową.


Przylądek Juminda

Pomiędzy zatokami Kolga i Hara, półwysep Juminda kończy się przylądkiem, który wdziera się głęboko w wody Bałtyku. Znajduje się tutaj monument upamiętniający ofiary jednej z najbardziej krwawych bitew morskich II wojny światowej.

W sierpniu 1941 roku, podczas ewakuacji radzieckiej Floty Bałtyckiej do Leningradu, konwój złożony z około 200 okrętów oraz cywilnych łodzi został zatrzymany przez długi na blisko 32 km pas min głębinowych, rozmieszczonych przez marynarkę Niemiec i Finlandii. W wyniku ostrzału artyleryjskiego, trafień torpedami, oraz wybuchów min zatonęły 52 okręty, wiozące blisko 25 000 osób na pokładzie (wśród których było wielu cywili estońskiego oraz łotewskiego pochodzenia). Śmierć poniosło wówczas około 15 000 osób.

W roku 1972 na przylądku Juminda wzniesiono monument, składający się z tablicy pamiątkowej wkomponowanej w ogromny głaz. Wokół, spięte łańcuchami spoczywają rozbrojone miny głębinowe.

Kierując się ścieżką przez las, na południowy wschód od przylądka Juminda, dotrzecie na niewielki cypel. Rozpościera się stąd malowniczy widok na zatokę Hara, a główną atrakcję w okolicy stanowią ogromne głazy narzutowe.

W okolicy przylądka Juminda znajduje się też wysoka na 32 metry latarnia morska z 1937 roku. Zlokalizowany jest tu również camping RMK Juminda, oraz szlak trekkingowy Majakivi–Pikanõmme.


Loksa i wrak statku

Kierując się w stronę Półwyspu Pärispea, traficie na niewielkie miasteczko Loksa. Znajduje się tu stocznia, którą otwarto w roku 1903 oraz niewielki kościółek. Jeśli potrzebujecie uzupełnić zapasy żywności, w Loksa znajdziecie sklep spożywczy Konsum, w którym możecie zrobić zakupy codziennie w godzinach między 8:00 a 22:00.

Na piaszczystej plaży tuż obok miasteczka znajdziecie przegniły wrak, który morze wyrzuciło na brzeg. Wrak stanowi pozostałość statku handlowego. Był to jeden z 91 tzw. sotakorvauskuunari, szkunerów, które Finlandia zobowiązała się przekazać Związkowi Radzieckiemu w ramach rekompensaty za szkody wyrządzone w trakcie wojny.

Statek ochrzczony został imieniem Raketa ( czyli – a to niespodzianka – Rakieta). Powstał w roku 1949 i cieszył się stosunkowo krótkim żywotem. Już w 1957 roku, pozostawioną na nabrzeżu Zatoki Hara w Estonii Rakietę spisano na straty. Porzucony statek gnije tu od dziesięcioleci, a sterczące w górę belki kadłuba tworzą miejscową atrakcję turystyczną.


Przylądek Purekkari

Na krańcu Półwyspu Pärispea znajduje się najdalej wysunięty na północ punkt na mapie Estonii. Przylądek Purekkari sięga na blisko 1,5 km w głąb morza, a na samym jego końcu znajduje się niewielka wyspa (jeśli poziom wody jest niski, można do niej dojść piechotą). Okolice przylądka usiane są gigantycznymi głazami, a w pobliżu znajduje się także wiele opuszczonych obiektów wojskowych. Namiot będziecie mogli rozbić na campingu RMK Purekkari.


Muzeum Sztuki Viinistu

W położonym na terenie niewielkiej wioski rybackiej muzeum podziwiać można dzieła wielu estońskich artystów, oraz ewolucję miejscowej sztuki na przestrzeni dziejów.

Informacje dla zwiedzających

Godziny otwarcia01.06–15.09
– codziennie 11:00 – 18:00
16.09–31.05
– od środy do niedzieli: 11:00 -18:00
w poniedziałki i wtorki nieczynne
Ceny biletów– bilet normalny: 4 €,
– bilet ulgowy: 2 €
Strona internetowahttp://www.viinistu.ee

Käsmu, kapitańska wioska

Rybacka miejscowość Käsmu zlokalizowana jest na wschodnim wybrzeżu półwyspu o tej samej nazwie. Najstarsze wzmianki o Käsmu pochodzą już z 1453 roku (wówczas miejscowość znana była pod nazwą Kesemo). Życie mieszkańców osady od zawsze mocno związane było z morzem, a miejscowa gospodarka w dużym stopniu opierała się na rybactwie (głównie śledzia i flądry). Co ciekawe, w minionych wiekach Käsmu stanowiło schronienie nie tylko dla rybaków i żeglarzy, ale również przemytników soli. Działała tu również szkoła marynarska, dzięki której miejscowość zyskała przydomek: Wioska Kapitanów. Podobno w każdej rodzinie znalazł się przynajmniej jeden.

W okolicy wioski nie znajdziecie żadnego z darmowych campingów RMK. Najbliższy jest camping Vosu, oddalony około 9 km na południowy- wschód. W samym Käsmu znajduje się natomiast prywatne pole namiotowe, z którego można skorzystać za opłatą.

Muzeum Morskie w Käsmu

Główną miejscową atrakcją jest Muzeum Morskie. Zgromadzone w nim eksponaty pomogą Wam lepiej poznać historię Käsmu oraz liczne aspekty nadmorskiego życia, takie jak żegluga czy rybactwo.

Muzeum czynne jest cały rok, grupy zorganizowane mogą skorzystać z wcześniejszej rezerwacji telefonicznej: +372 529 7135, bądź mailowej: museum@kasmu.ee.

Ceny biletów3 €
Strona internetowahttp://www.kasmu.ee/en

Czy wiesz, że…
W okolicach Käsmu występuje największe w Estonii nagromadzenie głazów narzutowych?


Głazy koło Käsmu (Käsmu kivikülv)

Przy leśnej ścieżce w drodze do Käsmu rozpościera się największe głazowisko w całej Estonii. Około 10 000 lat temu, cofający się lodowiec przyciągnął ze sobą ogromne głazy, które podziwiać można tutaj do dziś. Największy z nich, nazwany Pustelnikiem, ma 14,7 metra obwodu, oraz mierzy 4,8 metra wysokości (jest więc wyższy niż dorosły słoń).

Po okolicy Käsmu oprowadzi Was ścieżka przyrodniczo- kulturowa, a wokół półwyspu prowadzi szlak trekkingowy oraz szlak rowerowy.


Zespół pałacowy w Palmse

W obrębie położonej na południowo- wschodnich rubieżach parku Lahemaa miejscowości Palmsee podziwiać można przepiękny XVIII wieczny zespół pałacowy, zbudowany w stylu klasycystycznym. Posiadłość otoczona jest zajmującym 18 hektarów parkiem, przez który przebiegają ścieżki spacerowe o łącznej długości blisko 60 km.

Historia posiadłości

Historia posiadłości w Palmse sięga roku 1510 i wiąże się z klasztorem św. Michała, do którego wówczas należała. W późniejszym okresie ziemie okalające posiadłość przeszły na własność rodów niemieckich (tzw. Niemców Bałtyckich), początkowo Metztacken, a od 1676 roku do rodziny von der Pahlen, w której rękach pozostały aż do ogłoszenia przez Estonię niepodległości w 1919 roku.

Konstrukcja obecnego pałacu rozpoczęła się w roku 1697, z polecenia Gustava Christiana von der Pahlen, a pracami kierował architekt Jacob Staël von Holstein. Niestety, niedługo potem, w trakcie III wojny północnej budynek został spalony. W roku 1730 prac nad restauracją pałacu podjął się Arend Dietrich von der Pahlen.

Czy wiesz, że…
Obecną postać posiadłości w Palmse zawdzięczamy pracom remontowym przeprowadzonym w latach 1782 – 1785, przez Johana Caspara Mohra? Ten wybitnie uzdolniony architekt pracował także nad budynkiem Stenbock w Tallinie, obecną siedzibą rządu Estonii.

Za czasów panowania sowietów, po wywłaszczeniu dotychczasowych właścicieli, zespół pałacowy zaczął popadać w ruinę. W latach 1973-86 budynki przeszły generalny remont, który w dużym stopniu oryginalny wygląd. Obecnie posiadłość jest udostępniona zwiedzającym.

Poza pałacem, w obręb majątku ziemskiego wchodzą także gorzelnia, browar i stajnie, obiekty wypoczynkowe (łaźnia i zimowy pawilon) oraz liczne budynki gospodarcze.

Informacje dla zwiedzających

Godziny otwarciapn-nd 10:00 – 18:00
Ceny biletów– normalny: 9 €
– ulgowy: 7 €
– rodzinny (2 dorosłych + 3 dzieci): 18€
– wycieczka z przewodnikiem 45 €/h
Strona internetowahttp://www.palmse.ee
emailinfo@palmse.ee
Telefon+372 5559 9977

Naprzeciw zespołu pałacowego znajduje się niewielki sklepik spożywczy.

Centrum informacji turystycznej

W obrębie zespołu pałacowego w Palmse znajduje się również biuro informacji turystycznej. Możecie tu nabyć papierową mapę regionu Laane Viru, na której zaznaczone są ciekawe miejsca oraz szlaki turystyczne. Za niewielką opłatą (10 centów) kupicie też szczegółowe mapki konkretnych tras. Biuro czynne jest codziennie w godzinach od 10:00 – 17:00.


Posiadłość oraz muzeum w Kolga

Kolejnym z wartych zwiedzenia zabytków architektury w Parku Lahemaa jest majątek ziemski w Kolga. Pierwsze wzmianki na temat posiadłości pochodzą z XIII wieku, kiedy okoliczne ziemie stanowiły własność Kanuta, władcy Księstwa Estonii . W kolejnych wiekach majątek przechodził z rąk do rąk. Od roku 1230 posiadłość należała do zakonu cystersów, następnie w roku 1581 z nadania króla Szwecji Jana III Wazy, objął ją w posiadanie słynny szwedzki generał Pontus de la Gardie.

Od XVII wieku aż do roku 2014 posiadłość stanowiła własność niemieckiego rodu Stenbocków. To właśnie pod ich zarządem, w roku 1820 rezydencja w Kolga została przebudowana w stylu klasycystycznym, który podziwiać można do dziś. Mimo że majątek został odrestaurowany jedynie częściowo, dostępny jest do zwiedzania.

Wewnątrz głównego budynku posiadłości mieści się niewielkie muzeum, które prezentuje dziedzictwo kulturowe regionu Kuusalu.

Godziny otwarcia15.05–15.09
– pon-nd: 10:00 – 18:00
16.09–14.05
– pn–pt: 09:00 – 16:00
– soboty i niedziele: nieczynne
Ceny biletów– normalny: 3 €
– ulgowy: 2 €
– rodzinny: 5 €
emailkolga.muuseum@kuusalu.ee
Telefon(+372) 533 32299
(+372) 607 7177

Torfowisko Viru (Viru Raba)

Odwiedzając Park Narodowy Lahemaa, koniecznie powinniście zobaczyć jedną z jego największych atrakcji. Położone około 3 km na południe od miejscowości Kolga, Viru Raba da wam możliwość poznania unikalnego ekosystemu, jakim jest torfowisko wysokie typu bałtyckiego. Szlak Viru Raba Opperada poprowadzi Was drewnianą kładką wybudowaną na powierzchni torfowiska, a wzdłuż ścieżki znajdziecie liczne tablice informacyjne.

Jeśli chcecie dowiedzieć się więcej o tym niezwykłym miejscu, koniecznie zobaczcie wpis: Torfowisko Viru Raba – Wędrując Przez Bagna Estonii.

Wodospady Joaveski i Nõmmeveski

Wędrując szlakiem trekkingowym Võsu–Nõmmeveski, natkniecie się na dwa wodospady. Pierwszy, Joaveski Juga, pomaga zasilać miejscową elektrownię wodną. Drugi, Nõmmeveski Juga, napędzał niegdyś koło okolicznego młyna. W pobliżu drugiego wodospadu znajduje się pole namiotowe RMK Nõmmeveski.


Mam nadzieję, że mój przewodnik przekonał Was, iż warto odwiedzić przepiękny Park Narodowy Lahemaa. A jeśli palnujecie podróż do Estonii, na Życiu w Namiocie znajdziecie więcej ciekawych miejsc i poradników.

Czy post był pomocny?

Kliknij gwiazdkę, by ocenić.

Średnia ocena / 5. Liczba głosów:

Udostępnij Post:

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on email
Email
Artur Bowsza

Artur Bowsza

Czołem! Jestem twórcą serwisu Życie w Namiocie. Jeżeli podobają Ci się moje teksty, koniecznie zajrzyj tu jeszcze kiedyś. A jeśli pragniesz znaleźć więcej ludzi dzielących pasję do podróży, dołącz do naszej gupy na facebooku:

Podróże i Przygoda

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Życie w Namiocie logo

Jeżeli uważasz, że ze wszystkich potraw najlepiej smakuje przygoda, a serce bije Ci mocniej na myśl o kolejnej podróży w nieznane, Życie w Namiocie to miejsce dla Ciebie!

Najnowsze Wpisy

Filmy

Marin Four Corners - wideorecenzja Stojak serwisowy z Lidla - wideorecenzja

Życie w Namiocie na Facebooku